Poprzednia

ⓘ Liczi chińskie




Liczi chińskie
                                     

ⓘ Liczi chińskie

Liczi chińskie, zwane także śliwką chińską, liczi lub bliźniarką smaczną – gatunek drzew tropikalnych z rodziny mydleńcowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju liczi. Pochodzi z rejonu Kambodży, Wietnamu i Filipin, ale jest uprawiany w wielu krajach o ciepłym klimacie. Pierwszym Europejczykiem, który opisał liczi, był polski jezuita Michał Boym.

                                     

1. Systematyka

Liczi chińskie zostało opisane naukowo w 1782 roku przez francuskiego przyrodnika Pierrea Sonnerata 1748–1814 w książce "Voyage aux Indes orientales et à la Chine, fait par ordre du Roi, depuis 1774 jusquen 1781”.

Pozycja systematyczna według APweb 2001.

Jest to takson monotypowy należący do podrodziny Sapindoideae, rodziny mydleńcowatych Sapindaceae Juss., rzędu mydleńcowców Sapindales Dumort., kladu różowych rosids.

                                     

2. Morfologia

Pokrój Długowieczne, zimozielone drzewo średniej wielkości do 9 m wysokości. Liście Pierzaste, złożone z 2-4 par lancetowatych i całobrzegich listków. Kwiaty Drobne, żółtozielonkawe, w szczytowych, dużych wiechach. Mają 4-5 ząbkowy okwiat, 1 słupek i 6-8 pręcików. Owoce Podłużne, kuliste lub lekko stożkowate owoce są zebrane w grona po 2–20. Z wyglądu przypominają owoce maliny lub truskawki. Brązowo-czerwona skórka jest cienka, stwardniała i łamliwa, pokryta stożkowatymi wyrostkami. Pod skórką znajduje się kremowa, jadalna osnówka, otaczająca jedno podłużne nasiono. U odmian uprawnych nasiono bywa słabo wykształcone.
                                     

3. Zastosowanie

  • 0.9 mg białka
  • 16 g węglowodanów tyle samo glukozy i fruktozy
  • kwas jabłkowy
  • 71 kcal
  • Roślina uprawna: roślina uprawiana w południowych Chinach od ponad 2000 lat. Obecnie uprawiana jest także w Azji Południowowschodniej, Indiach, południowej Japonii, wschodniej Australii a także w USA Floryda i Hawaje, południowej Afryce i Oceanii. Owoce wymagają szybkiego transportu, gdyż dojrzewają tylko na drzewach, a zbierane są w pełni dojrzałości. Są nietrwałe, przechowywane w temperaturze pokojowej zaczynają psuć się już po 2-3 dniach. Tylko niektóre odmiany można przechowywać w chłodniach do 10 tygodni.
  • Wartość odżywcza w 100 g owoców
  • sole mineralne
  • Sztuka kulinarna: owoce liczi są wykorzystywane w kuchni. Z owoców, po usunięciu skórki i nasiona, robi się kompoty i syrop. Można je też zamrażać. Ususzone w całości są nazywane "orzeszkami liczi”. Jadane są także na surowo. Można je dodawać do sałatek owocowych, podawać z likierem, śmietaną lub lodami. W Chinach są suszone na podobieństwo rodzynek.
  • 50 mg witaminy C