Poprzednia

ⓘ Geografia biblijna




                                               

Atarim

Atarim – droga pomiędzy Kadesz-Barnea a górą Hor, którą według Księgi Liczb wędrowali Izraelici w czasie exodusu. Określenie drogi w języku hebrajskim nastręcza trudności językoznawcom. Jedni odczytują nazwę jako derech hatarim, inni – jako tarim. W związku z tym w nauce szlak nazywany bywa także "drogą zwiadowców”. Istnieje także pogląd, że Atarim nazywano drogę, którą poruszali się nie tylko Izraelici, lecz ludność w ogóle w okresie starożytności. Wiódł on z En el-Kudeirat, tj. Kadesz Barnea, na północny wschód aż do Aradu. Pogląd ten potwierdzają znaleziska archeologiczne: wzdłuż szlaku ...

                                               

Baal-Szalisza

Baal-Szalisza, ziemia Szalisza, Baicarisa – niezidentyfikowane miejsce w okolicach góry Efraim, dokąd według 1 Księgi Samuela Saul wyruszył na poszukiwania osłów swego ojca. W 2 Księdze Królewskiej znajduje się opis dokonania przez Elizeusza cudu rozmnożenia jedzenia dla mieszkańca z Baal-Szalisza. Pisarz z przełomu III i IV wieku Euzebiusz z Cezarei w Onomasticonie wymieniał miejsce Baicarisa, nazywając tak Baal-Szalisza za Septuagintą. Jego lokalizację wskazywał błędnie na około 24 km na północ Lod w Dolinie Timna.

                                               

Beer-Lachaj-Roj

Beer-Lachaj-Roj – niezidentyfikowane przez badaczy miejsce na pustyni Negew, w którym według Księgi Rodzaju Hagar doświadczyła obecności Boga pod postacią anioła, a Izaak po raz pierwszy zobaczył Rebekę. Położone było prawdopodobnie na obszarze pomiędzy Kadesz-Barnea a Beredem.

                                               

Emaus (miejscowość biblijna)

W dniu zmartwychwstania Jezusa do Emaus szli dwaj jego uczniowie, rozgoryczeni śmiercią swojego nauczyciela. W czasie drogi przyłączył się do nich Jezus, który z początku nie został rozpoznany, i który w czasie wspólnej wędrówki przedstawił wykładnię proroctw mesjańskich. Po dotarciu na miejsce, do Emaus, w czasie wspólnego posiłku, Jezus został rozpoznany przez uczniów, gdy łamał dla nich chleb, i wówczas zniknął.

                                               

Gilead (region)

Gilead, Galaza, Galaaditis – region na wschód od Jordanu, od północy ogranicza go Jezioro Tyberiadzkie, na południu – Morze Martwe. Według Księgi Powtórzonego Prawa na Gilead składały się w starożytności Baszan, Szefela i Gilead, przy czym ostatni był częścią regionu bogatego w tereny pastewne według Księgi Powtórzonego Prawa i 1 Księgi Królewskiej oraz hodowlanego zgodnie z Księgą Liczb. Księga Jeremiasza wspomina o uzdrawiającym balsamie z Gilead.

                                               

Kedesz (Judea)

                                               

Migdal-Eder

Migdal-Eder – utożsamiane z Sijan al-Ghanam miejsce biblijne, zlokalizowane na południowy zachód od Jerozolimy. Według Księgi Rodzaju w Migdal-Eder przebywał Jakub po śmierci Racheli. W Septuagincie obszar zlokalizowany jest pomiędzy Bet-El a miejscem pochówku drugiej małżonki Jakuba. Miszna podaje, że w Migdal-Eder ma się objawić Pomazaniec, zaś Euzebiusz z Cezarei w swoim Onomasticon utożsamiali Migdal-Eder z Polem Pasterza, znajdującym się w odległości około 2.5 km od Betlejem.

                                               

Morze Trzcin

Morze Trzcin lub Morze Sitowia – miejsce biblijne, w którym miało nastąpić przejście przez Morze Czerwone. Według opisu z Księgi Wyjścia w trakcie wychodzenia Izraelitów z Egiptu dotarli oni nad morze leżące w pobliżu miejsc Pi-Hachirot i Baal-Sefon, niedaleko Migdol. W tym miejscu doścignęły ich wojska Egipcjan. Na skutek interwencji Boga wschodni wiatr rozwiał wody morza tak, że otwarła się droga pomiędzy wodami, którą Izraelici uszli przed Egipcjanami. Wojsko egipskie podążyło za nimi, ale wody powróciły na miejsce, zatapiając pościg Wj 14. Hebrajski tekst mówi o ים סוף Jam Suf, Yam Suf ...

                                               

Muszkowie

Muszkowie, Muszku, Muski – starożytny lud anatolijski. Po raz pierwszy wymieniony w źródłach asyryjskich z czasów króla Tiglat-Pilesera I

                                               

Rechowot (miejsce biblijne)

Rechowot – niezidentyfikowane miejsce biblijne na pustyni Negew, gdzie według Księgi Rodzaju Izaak wykopał studnię. Próby utożsamienia Rechowot z Ruheiba nie powiodły się, gdyż nie odnaleziono na tym stanowisku śladów obecności ludzi sprzed okresu rzymskiego.

                                               

Siedem Kościołów Azji

Siedem Kościołów Azji, znane również jako Siedem Kościołów Apokalipsy – siedem głównych kościołów wczesnego chrześcijaństwa, które należały do rzymskiej prowincji Azji, o których wspomniano w Nowym Testamencie w Księdze Apokalipsy. Na greckiej wyspie Patmos Jezus Chrystus poucza swojego sługę Jana: "Co widzisz, napisz w księdze i poślij siedmiu Kościołom: do Efezu, Smyrny, Pergamonu, Tiatyry, Sardes, Filadelfii i Laodycei”. "Kościoły” w tym kontekście odnoszą się do lokalnych społeczności i zgromadzeń chrześcijan żyjących w każdym mieście, a nie tylko do budynku lub budynków, w których zbi ...

                                               

Studnia Jakuba

Studnia Jakuba – nowotestamentowe ujęcie wody w pobliżu Sychem, gdzie według Ewangelii Jana Jezus rozmawiał z Samarytanką. Pochodzenie nazwy studni nawiązuje do pytania kobiety: Czy Ty jesteś większy od ojca naszego Jakuba, który dał nam tę studnię, z której pił i on sam, i jego synowie i jego bydło?. Położona w sąsiedztwie Tel Balata zlokalizowanego w pobliżu południowo-zachodniej granicy miasta Nablus, na polu, które według Księgi Rodzaju Rdz 33.18–19 i Księgi Jozuego Joz 24.32 nabył Jakub od sychemity Chamora i gdzie został pochowany. Głębokość studni liczy ok. 23 m, a średnica około 2. ...

                                               

Tob

Tob – biblijny region położony na wschód od Jeziora Tyberiadzkiego, w północno-wschodniej części Zajordania, dokąd według Księgi Sędziów zbiegł przed swoimi braćmi Jefte. W czasach króla Dawida aramejscy mieszkańcy Tob w sile dwunastu tysięcy ludzi wspomogli Ammonitów w walce przeciwko Izraelowi. Według 1 Księgi Machabejskiej w trakcie powstania Machabeuszy Żydzi z Tob byli mordowani i uprowadzani do niewoli przez Seleukidów i zostali oswobodzeni przez wojska Judy Machabeusza. Identyfikowane jest ze współczesną At-Tajjibą na południowy wschód od Asztarot, pomiędzy Bosrą a Darą. Utożsamia s ...