Poprzednia

ⓘ Elena Paparizou




Elena Paparizou
                                     

ⓘ Elena Paparizou

Elena Paparizou – szwedzka piosenkarka i osobowość medialna greckiego pochodzenia. Wokalistka zespołu Antique. Zwyciężczyni 50. Konkursu Piosenki Eurowizji.

                                     

1.1. Życiorys Wczesne lata

Od dzieciństwa miała problemy z oddychaniem.

W 1998 uniknęła śmierci w pożarze podczas imprezy hiphopowej w jednym z nocnych klubów w Göteborgu, na którą miała wybrać się ze znajomymi, jednak matka zabroniła jej wyjścia z domu. Po stracie przyjaciół zdecydowała się porzucić śpiewanie i rozpoczęła zajęcia w Szkole Stuki Widowiskowej, w której studiowała teatr, aktorstwo, telewizję i reżyserię.

                                     

1.2. Życiorys Kariera muzyczna

Mając 7 lat, podjęła naukę gry na pianinie, a także zaczęła trenować taniec klasyczny i tańce tradycyjne. W wieku 13 lat zaczęła przygotowania wokalne. Rok później założyła swój pierwszy zespół hip-hopowy o nazwie Soul Funkomatic, który tworzyła z trójką dzieci pochodzenia latynoamerykańskiego, który zakończyła działalność dwa lata później.

W 1999 zaprzyjaźniony z jej bratem didżej zaproponował jej nagranie demo do piosenki "Opa, Opa”. Uznała, że tekst jest przeznaczony dla mężczyzny, dlatego zaproponowała nagranie utworu wraz z przyjacielem z dzieciństwa, Nikosem Panagiotidisem. Po nagraniu demo założyła z Panagiotidisem zespół Antique. Podpisali kontrakt płytowy z nowo powstałą szwedzką wytwórnią muzyczną Bonnier Music. Ich debiutanckim singlem został utwór "Opa, Opa”, z którym niedługo po premierze dotarłi do pierwszej dziesiątki list przebojów w Norwegii 9. miejsce i Szwecji 5. miejsce, gdzie numer uzyskał status złotej płyty. Ich kolejny singiel, "Dinata Dinata”, otrzymał status platynowej płyty w Polsce. Obie piosenki zamieścili na swoim debiutanckim albumie studyjnym, zatytułowanym Opa, Opa.

W 2001, reprezentując Grecję z piosenką "I Would Die for You”, zajęli trzecie miejsce finale 46. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Kopenhadze. Po udziale w konkursie wydali drugi album studyjny pt. Die for You, promowany przez single "Ligo Ligo” i "Follow Me”, a także pierwszy greckojęzyczny album pt. Me loja elinika. W 2002 wydali album pt. Ali mia fora., który w 2003 został wydany w anglojęzycznej wersji pt. Blue Love. Niedługo potem zakończyli działalność, a Paparizou rozpoczęła karierę solową.

Po rozpadzie zespołu podpisała kontrakt płytowy z wytwórnią Sony Music Greece, która wydała jej debiutancki singel, "Anapandites Kliseis” autorstwa Christosa Dantisa. Za singiel odebrała certyfikat złotej płyty. Wydała go również w angielskiej wersji językowej jako "I Don’t Want You Here Anymore”.

Zimą 2003 wystąpiła u boku Antonisa Remosa podczas jego koncertu w nocnym klubie Studio Pireos. Wiosną 2004 wydała debiutancki solowy album studyjny, zatytułowany Protereotita. W tym okresie zaczęła występować jako Helena na rynku międzynarodowym, a jako Elena na rynku greckim.

W 2005 przyjęła propozycję krajowej telewizji Ellinikí Radiofonía Tileórasi do reprezentowania Grecji w 50. Konkursie Piosenki Eurowizji w Kijowie. 2 marca wystąpiła w koncercie eliminacyjnym i zaśpiewała w nim trzy piosenki: "My Number One”, "OK” i "Let’s Get Wild”. Pierwotnie miała zaprezentować też piosenkę "The Light in Our Soul”, jednak utwór został zdyskwalifikowany z powodu zbyt wczesnej premiery. Największą liczbę punktów otrzymał utwór "My Number One”, który został eurowizyjną propozycją Grecji w konkursie. Przed występem w Kijowie Paparizou wyruszyła w europejską trasę promocyjną, obejmującą występy m.in. w Niemczech i na Malcie. W kwietniu odebrała statuetkę dla "najlepszej artystki popowej” na gali rozdania Nagród Muzycznych Arion.Dzięki zajęciu miejsca w pierwszej dwunastce przez Sakisa Ruwasa podczas konkursu w 2004 roku, reprezentantka nie musiała brać udziału w półfinale i miała zapewnione miejsce w finale, 21 maja wystąpiła w finale Konkursu Piosenki Eurowizji w złotej sukience projektu Roberto Cavalliego, W głosowaniu telewidzów zajęła pierwsze miejsce po zdobyciu łącznie 230 punktów, w tym m.in. maksymalnych not 12 punktów Belgii, Bułgarii, Węgier, Wielkiej Brytanii, Turcji, Albanii, Cypru, Serbii i Czarnogóry, Szwecji i Niemiec, dzięki czemu została laureatką konkursu. Po powrocie do Grecji wydała reedycję swojego debiutanckiego albumu, wzbogaconego m.in. o piosenkę "My Number One”, utwory "OK” i "Let’s Get Wild” oraz angielskie wersje utworów zawartych na standardowej wersji albumu. W tym czasie wydała też nowy album, zatytułowany My Number One, zawierającą piosenki z pierwszego albumu oraz piosenki "My Number One”, "OK” i "Let’s Get Wild”. Album promowany był też przez dwa single: "A Brighter Day” gr. "Antitesis” i "The Light in Our Soul” gr. "Katse kala”. W tym czasie otrzymała nominacje do nagród Mad Video Music w sześciu kategoriach: "Najlepszy teledysk”, "Najlepszy teledysk żeński”, "Najseksowniejszy artysta w teledysku” wszystkie trzy za klip do piosenki "Kace kala”, "Najlepiej wyreżyserowany teledysk” za "Trelli kardia”, "Najlepiej ubrany artysta w teledysku” za "Antiteseis” i "Najczęściej odtwarzane teledyski”. W tym samym roku odbyła europejską trasę koncertową, zagrała m.in. jako support przed koncertem Anastacii w Malmö. W kolejnych miesiącach odbyła światową trasę koncertową, obejmującą występy m.in. w Australii i Ameryce Północnej, które zagrała z Nikosem Kurkulisem. Została też oficjalnym ambasadorem greckiego Ministerstwa Turystyki, a przebój "My Number One” został wykorzystany jako podkład muzyczny do międzynarodowej reklamy ministerstwa. Pod koniec 2005 wydała singiel "Mambo!”, z którym dotarła do piątego miejsca listy przebojów w Szwecji. Singiel uzyskał sprzedaż na poziomie 25 tys. egzemplarzy, dzięki czemu otrzymał status złotej płyty w Szwecji. W listopadzie wydała kolejną reedycję debiutanckiego albumu, na której umieściła singiel "Mambo!”.

Pod koniec 2005 rozpoczęła pracę nad materiałem na kolejną płytę. Album, zatytułowany Iparhi Logos, wydała 12 kwietnia 2006. Dotarła z nim do pierwszego miejsca list najczęściej kupowanych płyt w Grecji, a po siedmiu miesiącach od premiery otrzymała certyfikat platynowej płyty za wysoką sprzedaż w kraju. Album promowała singlem "Gigolo”. W maju 2006 wystąpiła gościnnie z piosenką "My Number One” podczas ceremonii otwarcia 51. Konkursu Piosenki Eurowizji w Atenach. W międzyczasie zaczęła pracę nad międzynarodowym wydaniem singla "Mambo!”, do którego nakręciła teledysk. Przez dwa tygodnie utwór zajmował pierwsze miejsce na liście przebojów w polskim radiu RMF FM i także przez wiele tygodni był pierwszy w Radiu Kolor. W październiku 2006 wydała swój kolejny solowy album studyjny pt. The Game of Love, który ukazał się m.in. w Grecji, na Cyprze, RPA, Szwecji, Danii, Norwegii, Finlandii, Rosji i Japonii. Płytę promowała singlem "Heroes”, który został wybrany na oficjalną piosenkę XIX Mistrzostw Europy w Lekkoatletyce. Paparizou zaśpiewała utwór podczas ceremonii otwarcia rozgrywek sportowych.

Pod koniec stycznia 2007 otrzymała statuetkę European Border Breakers Award, zostając jedną z dziesięciu nowych artystów wyróżnionych nagrodą, która przyznawana jest wykonawcom, których pierwsze zagraniczne albumy osiągnęły sukces poza granicami własnego kraju. Wiosną nagrała trzy utwory, które zostały wykorzystane w ścieżce dźwiękowej greckiego serialu telewizyjnego Mazi su. Z tytułowym singlem, będącym motywem przewodnim serialu, przez kilka tygodni zajmowała pierwsze miejsce na greckich listach przebojów radiowych. W maju zaprezentowała reedycję albumu Iparhi Logos, na której umieściła siedem premierowych piosenek, w tym m.in. singiel "Fos”, umieszczony również na oficjalnej ścieżce dźwiękowej greckiej wersji filmu animowanego Barbie i 12 tańczących księżniczek. Z singlem dotarła do pierwszego miejsca krajowej listy przebojów. 19 czerwca 2007 pojawiła się na gali rozdania cypryjskich nagród muzycznych. Choć była nominowana w dwóch kategoriach: "Najlepsza piosenkarka” i "Album roku” za płytę Iparhi logos, nie zdobyła żadnej statuetki. Tydzień później odebrała dwie statuetki na ceremonii rozdania nagród muzycznych Mad TV za wygraną w kategoriach: "Najlepszy żeński teledysk” za klip do "Gigolo” i "Najlepszy strój w teledysku” za kreację w klipie do "An eihes erthi pio boris”. Była też nominowana w kategoriach: "Najlepszy teledysk popowy”, "Teledysk roku” oba za klip do "Gigolo” i "Artysta roku”. Wystąpiła też jako gość muzyczny podczas pokazu mody, organizowanego podczas gali; zaśpiewała utwory "Let the Sunshine In” i "Min fevgeis”. Również w 2007 na szwedzkim rynku wydała singiel "3 Is a Magic Number”, który został wykorzystany w reklamie telewizyjnej dla jednej z lokalnych telefonii komórkowych. Utwór dotarł do 18. miejsca szwedzkiej listy przebojów. We wrześniu wydała singiel "To fili tis zois”, który został motywem przewodnim greckiego filmu o tym samym tytule. Nagrała też piosenkę "Zileia monaksia” w duecie z Nikosem Aliagasem, która znalazła się na płycie piosenkarza zatytułowanej Nikos Aliagas & Friends: Rendez-Vous.

Na początku 2007 podpisała kontrakt z greckim oddziałem fińskiej firmy Nokia. W związku z kampanią reklamową na 2008, wystąpiła w reklamie Nokii, w której zaśpiewała piosenkę "Ola einai mousiki”. W styczniu 2008 wydała specjalną edycję odtwarzacza MP4, zatytułowanego MP4 Total Helena 2GB z serii Turbo-X, zawierającego kompilację dwunastu utworów i pięć teledysków artystki, udostępnioną jedynie przy zakupie sprzętu. Na początku 2008 rozpoczęła pracę nad nowym albumem, którego premiera odbyła się 12 czerwca 2008. Album, zatytułowany Vrisko to logo na zo, promowany był przez dwa single: "Porta gia ton ourano” "I kardia su petra”. Album tydzień po premierze uzyskał status złotej płyty w kraju. Z płtą trafiła na pierwsze miejsce greckiej listy bestsellerów, pozostając na niej przez kolejne piętnaście tygodni. Kilka miesięcy po premierze album uzyskał status platynowej płyty. 16 czerwca wystąpiła gościnnie w finałowym odcinku greckiej edycji formatu So You Think You Can Dance, podczas którego zaprezentowała single "Porta gia ton ourano” "I kardia su petra”, a także zatańczyła tango w parze z Jasonem Roditisem. Dzień później wykonała remiks utworu "Porta gia ton ourano” na gali rozdania nagród muzycznych MAD TV, w trakcie której Paparizou została nominowana w sześciu kategoriach, wygrając w dwóch kategoriach: "Najlepszy teledysk popowy” i "Artysta roku”. W lipcu wyruszyła w trasę koncertową po Grecji, obejmującą trzydzieści koncertów w kilku miastach. W wywiadzie dla Santorini FM powiedziała, że trasa zostanie wyemitowana w telewizji Alpha TV w grudniu 2008. Trzecim singlem promującym album została piosenka "Pirotehnimata”, do której teledysk został nakręcony w połowie września. W międzyczasie nagrała też remiks piosenki "Papeles mojados” wraz z hiszpańskim zespołem Chambao, a także nagrała utwory "Genom krig och kärlek” i "Allt jag vill”, wykorzystane w oficjalnej ścieżce dźwiękowej szwedzkiego filmu Arn – Riket vid vägens slut. 23 października zagrała koncert dla ok. 10 tysięcznej publiczności zgromadzonej w hali widowiskowo-sportowej Siemens Arena w Wilnie. 22 grudnia wydała reedycję albumu Vrisko to logo na zo, na której znalazły się cztery nowe utwory oraz płyta DVD, zawierająca zapis filmowy jednego z jej koncertów z trasy koncertowej Arhizei to Party. Nagranie z koncertu zostało wydane także niezależnie pod tytułem Live in Concert. Zimą 2008 zagrała serię koncertów w Bouzouki Club Iera Odos wraz z Pashalisem Terzisem i Manosem Pyrovolakisem. Po śmierci ojca, który zmarł 25 grudnia z powodu zawału serca, przerwała występy w Iera odos i wyleciała do Szwecji. Po tygodniu wróciła do kraju i wznowiła trasę koncertową.

W trakcie letniej trasy koncertowej ogłosiła, że wkrótce rozpocznie pracę nad nowym anglojęzycznym albumem. Datę premiery zaplanowano na 2009. W kwietniu, tuż po zakończeniu występów w Bouzouki Club Iera Odos, Paparizou rozpoczęła serię koncertów w klubie Thalassa, którą zakończyła w połowie września. 10 kwietnia wydała singiel "Ta me allios”, do którego nagrała teledysk. 26 maja ponownie zagrała podczas Mad Secret Concert wraz z grupami 15.50 i De Niro. 24 czerwca odebrała nagrody na gali Mad TV za wygraną w kategoriach: "Najlepsza artystka”, "Najlepszy teledysk popowy” i "Teledysk roku” oba za klip do "Pirotehnimata”; była też nominowana w kategoriach: "Artysta roku” i "Najseksowniejszy teledysk” za klip do "Pirotehnimata”. W tym samym roku zdobyła Europejską Nagrodę Muzyczną MTV dla najlepszego greckiego wykonawcy, dzięki czemu była nominawana do nagrody dla najlepszego europejskiego artysty. Zajęła szóste miejsce na 21 artystów.

24 lutego 2010 wydała singiel "An isoun ajapi”, który zwiastował jej nową płytę studyjną. 18 marca zaprezentowała oficjalny teledysk do singla. Kilka dni wcześniej wydała drugi singiel – "Psahno tin alitheia”, który zostały oficjalnym utworem kampanii reklamowej producenta napojów gazowanych IVI.

Pod koniec marca Paparizou wydała piąty album studyjny zatytułowany Giro apo t’oneiro, na którym znalazł się m.in. utwór "Thalassa”, nagrany w duecie z Giorgosem Sambanisem. Latem piosenkarka wyruszyła w trasę koncertową po Grecji, podczas której towarzyszył jej zespół Onirama.

Na początku lutego 2011 wystąpiła jako jeden z ośmiu gości muzycznych podczas specjalnego programu charytatywnego MADWalk, organizowanego przez telewizję MAD. W trakcie pokazu mody zaprezentowała nowy singiel – "Baby It’s Over”, który zwiastował jej trzypłytowy album kompilacyjny zatytułowany Greatest Hits & More. Utwór dotarł do pierwszego miejsca greckiej listy przebojów oraz utrzymał się na szczycie przez dziesięć tygodni z rzędu, zostając tym samym singlem z największym sukcesem komercyjnym w dorobku piosenkarki. W tym czasie zdobyła dwie nagrody podczas gali wręczenia statuetek MAD Video Music Awards w kategoriach: "Artystka roku” i "Ikona mody roku”, była nominowana też w kategoriach: "Artysta roku” i "Najlepszy teledysk popowy” za klip do "Psahno tin aliteia”. W maju zaprezentowała singiel "Love Me Crazy”, który też znalazł się na albumie kompilacyjnym zatytułowany Greatest Hits & More, wydanym pod koniec miesiąca. Wydawnictwo zadebiutowało na drugim miejscu greckiej listy najczęściej kupowanych płyt.

Przez kolejne pół roku przebywała w Szwecji wraz z rodziną i przyjaciółmi. W sierpniu ogłosiła, że zakończyła współpracę menedżerską z Mavridisem oraz zdecydowała się na współpracę ze szwedzkimi producentami. W tym samym czasie rozważała przeprowadzkę do Szwecji na stałe. W trzecim kwartale 2011 nagrała utwór "Dari dari” w duecie z Naną Muschuri na jej płytę studyjną zatytułowaną Tragudia apo ta ellinika nisia. Pod koniec listopada panie zagrały wspólny koncert w Berlinie. Od 6 listopada 2011 do 22 stycznia 2012 Paparizou była jurorką pierwszej edycji programu Dancing on Ice. Na początku 2012 wzięła udział w siódmej edycji programu Let’s Dance. Jej partnerem tanecznym był David Watson, z którym zajęła dziewiąte miejsce. 10 marca wystąpiła gościnnie w finale Melodifestivalen 2012, podczas którego zaprezentowała jazzową wersję piosenki "Popular” Erica Saade. Jej wersja utworu została wydana na singlu. W grudniu wydała singiel "Mr. Perfect”, który w 2012 został zremiksowany przez Playmena. W lutym duet wystąpił na gali Mad Walk 2012, na której zaprezentował wspólnie utwór "I Hate Myself for Loving You” Joan Jett. Oficjalny teledysk do ich wersji piosenki otrzymał nominację do nagrody Mad Video Music Awards w kategorii "Najlepszy teledysk popowy”, Paparizou odebrała statuetki za wygraną w kategoriach "Artystka roku” i "Piosenka roku” za utwór "Baby It’s Over”; była też nominowana w kategorii "Artysta roku”. W tym samym roku zaśpiewała gościnnie u boku Courtney Parker i RiskyKidda w remiksie utworu "All the Time” Eddiego Murphy’ego, wykonanym przez Playmena.

W połowie 2012 zaczęła pracę nad nowym albumem studyjnym. W październiku opublikowała singiel "Latos ajapes”, nagrany w duecie z Natassą Teodoridu. Utwór dotarł do siódmego miejsca greckiej listy przebojów. Na początku listopada piosenkarka zaprezentowała cover przeboju "Imagine” Johna Lennona na konferencji prasowej Athens Classic Marathon 2012. 1 lutego 2013 wydała cyfrowo drugi album kompilacyjny zatytułowany The Love Collection, zawierający ballady miłosne z jej poprzednich płyt. Na początku 2013 podpisała kontrakt płytowy z wytwórnią Universal Music Group. W lutym wystąpiła gościnnie z utworami "My Number One” i "Apres toi” w finale greckich eliminacji eurowizyjnych. W połowie marca wydała singiel "Poso m’aresei”, zwiastujący jej nową płytę. Drugim singlem zapowiadającym album został utwór "Ena lepto”, który ukazał się w kwietniu. Siódma płyta studyjna piosenkarki, zatytułowana Ti ora ta vgoume?, miała swoją premierę na początku czerwca. Na albumie znalazło się piętnaście utworów, w tym m.in. singiel "Save Me This Is an SOS.

Pod koniec maja 2013 Paparizou wystąpiła z minikoncertem na ceremonii wręczenia nagród Gabby w Hollywood, na której zaśpiewała kilka utwór Meliny Merkuri. Latem zagrała kilka koncertów w Grecji w ramach promocji płyty Ti ora ta vgoume?. Wydała też minialbum zatytułowany Save Me This Is An SOS, zawierający cztery remiksy utworu autorstwa SoundFactory. W listopadzie została ogłoszona jedną z uczestniczek Melodifestivalen 2014, będącego szwedzkimi eliminacjami eurowizyjnymi do 59. Konkursu Piosenki Eurowizji. Zgłosiła się do nich z utworem "Survivor”. 1 lutego wystąpiła w pierwszym półfinale selekcji i zakwalifikowała się do rundy tzw. drugiej szansy, z której awansowała do finału. W finale selekcji, rozgrywanego na początku marca, zajęła czwarte miejsce. Pod koniec miesiąca wydała ósmą płytę studyjną zatytułowaną One Life, która ukazała się nakładem wytwórni Lionheart Music Group. W maju wystąpiła gościnnie podczas półfinałowego odcinka programu The Voice of Greece, w trakcie którego zaprezentowała singiel "Don’t Hold Back on Love”.

Od 14 listopada do 13 grudnia 2014 odbywała w Szwecji świąteczną trasę koncertową Julgalan 2014, podczas której występowała u boku wykonawców, takich jak m.in. Danny Saucedo, Alcazar, Mattias Andreasson, Erik Segerstedt czy Linda Bengtzing. Dzień po zakończeniu trasy wystąpiła w jednym ze szwedzkich kościołów, w którym zaśpiewała kilka kolęd z okazji Dnia Świętej Łucji. Wydarzenie było transmitowane przez telewizję SVT.

W lutym 2015 pojawiła się gościnnie w utworze "Love Till It’s Over” duetu HouseTwins. Niedługo później wydała singiel "Otan aggeli klene”. W marcu zaprezentowała oba single w finale greckich eliminacji eurowizyjnych, w którym zaśpiewała też cover utworu "Rise Like a Phoenix” Conchity Wurst. 23 maja podawała wyniki głosowania greckiej komisji jurorskiej oraz telewidzów w finale 60. Konkursie Piosenki Eurowizji. Tydzień później wystąpiła gościnnie w programie Let’s Dance, w którym zaprezentowała anglojęzyczną wersję singla "Otan aggeli klene” – "Angel”. Od 6 czerwca do 15 sierpnia występowała podczas letniej trasy koncertowej Diggiloo w Szwecji, w trakcie której pojawiła się u boku artystów, takich jak m.in.: Magnus Carlsson, Martin Stenmarck, Charlotte Perrelli, Andreas Johnson, Björn Kjellman, Jessica Andersson i Magnus Johansson. Po zakończeniu trasy zaczęła próby do występu w greckiej inscenizacji musicalu Nine, w której wcieliła się w rolę Saraginy.

                                     

1.3. Życiorys Życie prywatne

Urodziła się w Borås w szwedzkiej prowincji Västergötland. Jest córką greckich imigrantów, Georgiosa i Efrosini Paparizou. Jej matka pochodzi z Karditsy, a ojciec urodził się w Wolos. Ma dwoje rodzeństwa, siostrę Ritę i brata Dinosa. Wychowali się w Örgryte, jednej z dzielnic Göteborga.

W wieku 17 lat zaczęła spotykać się z Tonim Mawridisem, greckim kompozytorem szwedzkiego pochodzenia, którego poznała w greckiej restauracji "Mykonos” w Szwecji. W listopadzie para kupiła dom na przedmieściach Aten w Glifadzie. W wywiadzie dla "Downtown Magazine” Mavridis wysunął pomysł wzięcia ślubu w Las Vegas w Nevadzie. Przy wielu okazjach Paparizou komentowała założenie rodziny z Mavridisem, ale 29 czerwca 2011 rozstała się z nim.

W październiku 2012 zaczęła spotykać się z inżynierem Andreasem Kapsalisem, którego poślubiła na początku lata 2015 w Szwecji.

                                     

2. Dyskografia

Greckojęzyczne albumy studyjne

  • Vrisko to logo na zo 2008
  • Ti ora ta vgoume? 2013
  • Protereotita 2004
  • Iparhi Logos 2006
  • Giro apo t’oneiro 2010

Anglojęzyczne albumy studyjne

  • The Game of Love 2006
  • One Life 2014
  • My Number One 2005