Poprzednia

ⓘ Filozofowie




                                               

Juan José Arévalo Bermejo

Juan José Arévalo Bermejo – gwatemalski polityk, pisarz, pedagog, filozof, nauczyciel, działacz społeczny, prezydent Gwatemali rządzący po okresie władzy junty wojskowej.

                                               

Foto Çami

Foto Çami – albański polityk komunistyczny, w latach 1986-1990 członek Biura Politycznego Albańskiej Partii Pracy.

                                               

Newton da Costa

Newton Carneiro Affonso da Costa – brazylijski matematyk, logik i filozof. Studiował inżynierię i matematykę na Universidade Federal do Paraná w Kurytybie, jego rozprawa doktorska z 1961 roku miała tytuł Topological spaces and continuous functions. Jest jednym z twórców dziedziny logik nieklasycznych. Międzynarodowe uznanie przyniosła mu jego praca nad logikami parakonsystentnymi i ich zastosowaniami w takich dziedzinach jak prawo, informatyka oraz sztuczna inteligencja. Stworzył również teorię quasi-prawdy, która stanowi uogólnienie teorii prawdy Alfreda Tarskiego, oraz zastosował ją do p ...

                                               

Stephen H. Daniel

Stephen Hartley Daniel – amerykański filozof brytyjskiego pochodzenia, pracujący jako presidential professor na Texas A&M University.

                                               

José Figueres Ferrer

José Figueres Ferrer – polityk kostarykański, inżynier, ekonomista, filozof i plantator kawy. Założyciel 1949 i przywódca socjaldemokratycznej Partii Wyzwolenia Narodowego PLN. W latach 1953–1958 i 1970–1974 prezydent. Jego synem był José María Figueres Olsen ur. 1954, prezydent Kostaryki w latach 1994–1998.

                                               

Guru Gobind Singh

Guru Gobind Singh, właściwie Gobind Rai – dziesiąty guru Sikhów, mistrz duchowy, wojownik, poeta i filozof. Syn Guru Tegh Bahadura, który został ścięty za odmowę przejścia na islam.

                                               

Jan z La Rochelle

Ok. 1230–1231 wstąpił do zakonu franciszkanów. Wiedzę zdobywał na Uniwersytecie Paryskim najpierw – magister artium, a później – teologii – 1236. Jego mistrzem był Aleksander z Hales. Od 1238 Jan był jego następcą na katedrze teologii. W 1239 był w gronie osób, które opowiedziały się za usunięciem generała franciszkanów – Eliasza Bonbarone ze sprawowanej funkcji. W 1245 był kaznodzieją na soborze lyońskim I określony mianem: maximus praedicator.

                                               

Julio Cabrera

Julio Cabrera – argentyński filozof żyjący w Brazylii, emerytowany profesor Wydziału Filozofii na Uniwersytecie w Brasílii i były dziekan tego wydziału. Poprzednio wykładał w Argentynie na Narodowym Uniwersytecie w Córdobie, Uniwersytecie w Belgrano i następnie w Brazylii na Uniwersytecie Federalnym w Santa Maria. Obecnie, na zaproszenie, sprawuje funkcję starszego współpracownika naukowego w ramach Bioetycznego Programu Doktoranckiego Uniwersytetu w Brasílii. Najbardziej znany jest z prac o "etyce negatywnej” oraz kinie i filozofii. Inne obszary filozofii, którymi się zajmuje to filozofia ...

                                               

Humberto Maturana

Humberto R. Maturana – chilijski biolog, filozof, profesor Universidad de Chile zainteresowany problemami poznania, świadomości i samoświadomości, współtwórca teorii autopojezy oraz członek grupy twórców "cybernetyki drugiego rzędu”.

                                               

Sophie Oluwole

Sophie Bosede Oluwole – nigeryjska filozofka afrykańska, specjalizująca się w etnofilozofii i filozofii Jorubów. Oluwole urodziła się w Igbara-Oke, w stanie Ondo w Nigerii. Chodziła do szkoły w Ife. Studiowała historię, geografię i filozofię na Uniwersytecie w Lagos. W 1972 została tam zatrudniona jako assistant lecturer. Następnie przeniosła się na Uniwersytet w Ibadanie, gdzie uzyskała doktorat z filozofii jako pierwsza kobieta w historii Nigerii. W latach 2002-2008 Oluwole uczyła filozofii afrykańskiej na Uniwersytecie w Lagos, gdzie pełniła też funkcje dziekana do spraw studenckich. Fi ...

                                               

Peter Kivy

Peter Kivy – amerykański muzykolog i filozof, profesor Uniwersytetu Rutgersa zajmujący się w szczególności filozofią muzyki.

                                               

Radoslav Rochallyi

Ukończył studia na Wydziale Filozofii Uniwersytet Preszowski, kierunek filozofia. Ukończył studia podyplomowe w pedagogice na Wydziale Edukacji Uniwersytetu w Preszowie. Pracował jako nauczyciel na Uniwersytecie w Preszowie.

                                               

Sangje Gjaco

Sangje Gjaco – tybetański polityk, lekarz, astrolog, historyk, językoznawca, teoretyk literatury, filozof i prawnik Był bratankiem desiego Trinleja Gjaco i - według niektórych źródeł - synem V Dalajlamy. Jego świeckie imię brzmiało Konczok Dondrup. W wieku ośmiu lat otrzymał święcenia nowicjatu. Uczestniczył w większości wykładów V Dalajlamy, jednocześnie zdobywając gruntowne wykształcenie. W 1675 Wielki Piąty zaproponował mu objęcie stanowiska wicekróla. Sangje Gjaco odmówił, pragnąc dokończyć edukację. Po dymisji kolejnego desiego w roku 1679 został jego następcą. Zgodnie z poleceniem pr ...

                                               

Peter Serracino Inglott

Peter Serracino Inglott – maltański filozof, nauczyciel akademicki i duchowny katolicki, rektor Uniwersytetu Maltańskiego.

                                               

Dariush Shayegan

Shayegan studiował na Sorbonne University w Paryżu. Był profesorem religii sanskryckiej i indyjskiej na Uniwersytecie w Teheranie. Napisał powieść "Land of Mirage" w języku francuskim, która zdobyła nagrodę ADELF, przyznaną przez Stowarzyszenie Autorów Francuskich 26 grudnia 2004 roku. Był wśród trójki Irańczyków, którzy zdobyli nagrodę ADELF oprócz niego byli to: Ahmad Kamyabi Mask i Javad Hadidi. Według perskiego dziennika Aftab, Shayegan jest dobrze znany we Francji ze swoich książek z zakresu filozofii i mistycyzmu. Shayegan, który uczył się u Henry Corbin w Paryżu, ma także wiele pion ...

                                               

Gjon Shllaku

Syn Loro i Marii z d. Ashta. Uczył się w Szkodrze w liceum Illyricum, prowadzonym przez zakon Franciszkanów. 4 października 1922 rozpoczął nowicjat. Przyjął zakonne imię Gjon. 15 marca 1931 został wyświęcony na księdza. Studiował początkowo w belgijskim Leuven, a następnie w Holandii. Studia z zakresu filozofii ukończył na Uniwersytecie Paryskim, gdzie w 1937 obronił pracę doktorską poświęconą filozofii Giovanni Gentile. Po powrocie do Albanii uczył filozofii w liceum Illiricum. W styczniu 1945 został aresztowany w czasie prowadzenia zajęć dydaktycznych przez funkcjonariuszy Departamentu O ...

                                               

Arian Starova

Arian Starova – albański polityk, pedagog i filozof, w roku 1997 minister spraw zagranicznych w rządzie Bashkima Fino.

                                               

Sung Jae-ki

Sung Jae-gi – południowokoreański działacz praw człowieka i działacz obywatelski, antyfeminista, liberał, filozof. W 2008 założył Stowarzyszenie koreańskiego mężczyzny. Zginął, skacząc z mostu Mapo w Seulu.

                                               

Francisco Varela

Francisco Javier Varela García – biolog i filozof pochodzenia chilijskiego, od roku 1974 praktykujący buddysta, absolwent Harwardu, m.in. dyrektor CNRS, wykładowca kognitywistyki i epistemologii w École polytechnique i University of Paris, jeden z głównych twórców teorii autopoezy, autor m.in. książek Principles of Biological Autonomy i The Embodied Mind. Cognitive Science and Human Experience ; inspirator utworzenia i organizator Mind and Life Institute. Był również czynnym popularyzatorem swoich koncepcji i wyników badań. Prowadził m.in. wykłady na konferencjach TED, publikowane w intern ...

                                               

Michel Weber

Michel Weber – belgijski filozof, zwolennik i interpretator filozofii Alfreda Northa Whiteheada. Szczególną rolę odegrał jako pomysłodawca i organizator interdyscyplinarnych i międzynarodowych towarzystw naukowych.

                                               

Henryk z Hesji

Studiował na uniwersytecie w Paryżu 1358-1363, gdzie następnie wykładał filozofię przyrody. Ok. 1367 został wyświęcony na kapłana. Uzyskanie doktoratu z teologii pozwoliło mu wykładać Pismo św. W 1378 został wicekanclerzem uniwersytetu paryskiego. Podział wywołany schizmą zachodnią spowodował, że opowiedział się za Urbanem VI, przeciw Klemensowi VII. To oznaczało, że musiał ok. 1382 opuścić Paryż i udać się do Wormacji i Eberbach. Już w 1384, na życzenie księcia Albrechta III Habsburga, zreorganizował otwarty w Wiedniu dwadzieścia lat wcześniej uniwersytet m.in. otworzył wydział teologii, ...